Larry Smarr
In een buitengewoon interessant, maar ook verontrustend artikel in de New York Times schetst Larry Smarr een beeld van de nabije toekomst, waarin zo’n beetje de hele wereld ‘programmeerbaar’ wordt. Dat heeft te maken met de opkomst van kleine, slimme sensoren in van alles en nog wat: smartphones, auto’s, huizen, enz. Deze sensoren verzamelen allerlei gegevens en sturen die door naar de datacentra van bedrijven als Google, Amazon, Facebook en Apple – de zogenoemde ‘clouds.’ Daar worden ze verwerkt om ‘apps’ aan te sturen die “ruimtelijk inzicht” hebben. Een voorbeeld is Google Maps, dat met behulp van dit soort gegevens, verkregen van mobiele telefoons van automobilisten, ‘real time’ voorspellingen kan doen over verkeersopstoppingen.
Uiteindelijk zal deze ontwikkeling volgens Smarr leiden tot een enorm krachtige, “gedistribueerde planetaire computer,” die heel snel simulaties kan maken van tal van aspecten van de fysieke wereld. Die wereld wordt dan als het ware programmeerbaar.
Of we daar zo blij mee moeten zijn, is de vraag. Het lijkt fijn als we deze planetaire computer kunnen gebruiken om de uitstoot van broeikasgassen omlaag te krijgen, zodat de opwarming van de aarde afneemt. En niemand zal er in eerste instantie bezwaar tegen hebben om al in een vroegtijdig stadium gewaarschuwd te worden voor ziekten en aandoeningen die het gevolg zijn van een ongezonde leefstijl.
Maar het wordt toch wel een beetje eng als Smarr stelt dat “individuen, bedrijven, politieke leiders en inlichtingendiensten planetaire computermodellen van sociaal gedrag zullen gaan gebruiken, om op het juiste moment bepaalde informatie aan de mondiale mediastromen te kunnen toevoegen, in de hoop de sociale dynamiek in de door hun gewenste richting te kunnen sturen.”
Dat gaat toch wel heel erg lijken op Orwells “Big Brother.”
Bron: The New York Times